26 marca 2008, 21:13

Od zawsze wiedziałam, że moi przyjaciele są absolutnie wyjątkowi. Wszyscy!
To dla grupy tych fantastycznych osób, chce mi się żyć i działać! :)

Bardzo lubię tak myśleć – ostatnio to oni nie pozwalają mi o tym zapomnieć.

19 marca 2008, 22:29

Po pierwsze: Rekolekcje prowadzone przez nasz oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży były naprawdę udane. Do ostatniego momentu nie wiedzieliśmy, czy wyjdzie zgodnie z naszą wizją, ale mimo niesamowitego zabiegania, poszło nad wyraz sprawnie. Nie wiem, jakie wrażenia wywarły na odbiorcach – ważne dla mnie, że przeważająca część KSMowej ekipy włożyła w to naprawdę dużo pracy, czasu i serca, przede wszystkim.

Po drugie: Prowadzenie śpiewu wspólnego z małymi dziećmi, to wcale nie jest taka prosta sprawa, jak się może wydawać. Po tygodniu śpiewania praktycznie non stop, od litanii, poprzez pieśni liturgiczne, psalmy, aklamacje, na piosenkach religijnych dla dzieciaków kończąc, moje gardło nie jest w pełni sprawne.

Po trzecie: Doszłam do wniosku, że dążenie do wspólnego celu bardzo zbliża ludzi, pod warunkiem, że jest to faktycznie zamierzenie wyznaczone przez wspólnotę, a nie działanie dla własnej korzyści, prestiżu. Współpraca prowadząca do tego samego celu uczy szacunku i doceniania starań innych ludzi.

Po czwarte: Kraków jest piękny wieczorem, kiedy pada śnieg. Wałęsanie się po brukowanych uliczkach jest wtedy jeszcze bardziej magiczne, niż w ciągu dnia. Niestety, zabrakło nam już czasu na Drogę Krzyżową przy Sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny.

Błogosławiona Karolino, módl się za nami.

15 marca 2008, 13:30

Intensywnie.
Rekolekcje w Annie wysłuchane, acz nie zapamiętane.
Rekolekcje w Jadwidze, które KSM ma prowadzić, nadal w rozsypce.
Śpiew wspólny by ja i Sandra z dnia na dzień coraz mniej “żywotny”, za sprawą awarii gardeł.
Wesoło będzie…

Połowa marca – szał WzBowy czas zacząć! ;)
Jak dobrze móc to napisać.